Diverse blogs melden dat Mr FOIA, de hacker, die de climategate-e-mails in 2009 verspreidde, het wachtwoord heeft vrijgegeven naar het resterende deel van de e-mails waarover hij beschikte. Dat bestand met maar liefst 220.000 e-mails was ten tijde van climategate 2.0 (eind 2011) al online gezet, maar beschermd met een wachtwoord. Tom Nelson berichtte als eerste dat hij een e-mail van Mr FOIA had ontvangen. Ook Anthony Watts en ik neem aan Steve McIntyre hebben het wachtwoord ontvangen. De hacker vraagt de ontvangers van zijn e-mail om het wachtwoord niet online te zetten. Tot nu toe is dat ook niet gebeurd.

De brief zelf is interessant. FOIA geeft aan op eigen houtje te hebben gehandeld en geen Brit of Amerikaan te zijn. Ongetwijfeld zullen de Steven Moshers van deze wereld de stijl grondig bestuderen in de hoop de identiteit van de man te achterhalen. Geen complot, geen Big Oil.

That’s right; no conspiracy, no paid hackers, no Big Oil.  The Republicans didn’t plot this.  USA politics is alien to me, neither am I from the UK.  There is life outside the Anglo-American sphere.

Gewoon iemand die zich zorgen maakte over de staat van het klimaatonderzoek en de impact ervan op de wereldpolitiek:

If someone is still wondering why anyone would take these risks, or sees only a breach of privacy here, a few words…

The first glimpses I got behind the scenes did little to  garner my trust in the state of climate science — on the contrary.  I found myself in front of a choice that just might have a global impact.

Briefly put, when I had to balance the interests of my own safety, privacy\career of a few scientists, and the well-being of billions of people living in the coming several decades, the first two weren’t the decisive concern.

It was me or nobody, now or never.  Combination of several rather improbable prerequisites just wouldn’t occur again for anyone else in the foreseeable future.  The circus was about to arrive in Copenhagen.  Later on it could be too late.

Lees de hele brief hier.